آماده سازی زمین جهت کشاورزی

آماده سازی زمین برای کشت خیار _ آماده سازی زمین برای کشت گوجه فرنگی _ مراحل آماده سازی زمین جهت کشاورزی

آماده سازی زمین جهت کشاورزی، یک عمل بسیار مهم برای افزایش عملکرد محصول زراعی است.

به عبارتی یکی از پیش نیازهای داشتن محصول با کیفیت است.

این یکی از اقداماتی است که برای کنترل بیماری های زراعی و تهاجم آفات به کار می رود.

عمده ترین هدف آماده کردن زمین، فراهم نمودن شرایط مطلوب محیطی برای رشد گیاه است.

اولین اقدامات برای آماده سازی زمین جهت کشاورزی، شامل بررسی بافت خاک، باروری و تنظیم آن در صورت لزوم است.

قبل از کاشت باید تجزیه و تحلیل شیمیایی خاک در عمق ۰-۳۰ سانتی متر انجام شود.

pH خاک، هوموس و محتوای نیتروژن، فسفر و پتاسیم و دیگر مواد موجود در خاک مورد بررسی قرار گیرد.

اگر خاک خیلی اسیدی باشد، بسته به میزان pH باید آهک به خاک اضافه گردد.

اگر خاک به اندازه کافی اسیدی نباشد، pH با گوگرد کاهش می یابد.

هر دو (آهک و گوگرد) در طول پاییز یا زمستان، یک سال قبل از کاشت یا کاشت در خاک تجویز می شوند.

مراحل آماده سازی زمین جهت کشاورزی

  • فراهم نمودن بستر مناسب برای کشت و رشد گیاه.
  • ایجاد زمینه مناسب برای نفوذ سریع آب.
  • نفوذ هوا در خاک.
  • ایجاد شرایط مناسب برای توسعه و نفوذ ریشه در خاک.
  • از بین بردن زمینه رشد علف های هرز.
  • زیر خاک نمودن بقایای گیاهی.
  • کنترل فرسایش.
  • فراهم نمودن شرایط مناسب برای انجام سایر عملیات کشاورزی.
  • مخلوط کردن کودهای مصرفی با خاک.
  • فراهم کردن شرایط جداسازی سنگ ها و ریشه های گیاهی باقی مانده در خاک روش های خاکورزی.

با توجه به شیوه انجام کار به موارد زیر طبقه بندی می شود:

  • استفاده از ابزار دستی
  • استفاده از وسایل دامی
  • استفاده از ماشین های کشاورزی

عمل خاکورزی عبارت است از پراکندگی مکانیکی یا دستکاری خاک برای ایجاد شرایط مطلوب برای رشد محصولات زراعی.

در کل سه روش اصلی برای انجام خاکورزی وجود دارد:

 ۱-خاکورزی متداول

عملیات قبل از کاشت یا خاکورزی اولیه شامل کلیه کارهایی است که به منظور اصلاح ویژگی های خاک مورد استفاده قرار می گیرد.

از مهمترین ماشین آلات خاکورزی اولیه گاوآهن برگردان دار است.

گاوآهن برگردان دار خاک را بریده و متلاشی می کند.

همچنین بقایای گیاهی را با خاک مخلوط می کند.

دیگر ماشین آلات شامل گاو آهن های قلمی، زیر شکن ها و گاو آهن های دوار (رتیواتورها) می باشند.

پس از خاکورزی اولیه، خاکورزی ثانویه انجام می شود.

این عمل خاک را نرم تر و برای کاشت بذر آماده می کند.

در این در این عمل، توده های بزرگ خاک که در عملیات شخم ایجاد شده اند، به ذرات ریز شکسته می شوند تا یک سطح یکنواخت برای کاشت بذر و تهیه بستر بذر ایجاد شود.

علاوه بر این، خاک را به خوبی هوادهی و محیط ریشه زایی مناسبی را برای گیاه فراهم می کند.

خاک به خوبی زهکشی می شود و بطور کلی شرایط خاک را بهبود می بخشد.

با این حال، خاک مستعد فرسایش است.

زیرا شخم، پوشش گیاهی را از بین می برد و خاک را در معرض بارندگی، باد و فرسایش قرار می دهد.

ورود حیوانات در زمین نیز باعث فشردگی خاک می شود که هوادهی خاک، نفوذ آب و تکثیر میکروبی را تحت تأثیر قرار می دهد.

۲٫ خاکورزی کاهش یافته

همانطور که از نامش پیداست، حداقل دستکاری در خاک انجام می شود.

در غیر این صورت به عنوان روش خاکورزی سنتی شناخته می شود.

خاکورزی کاهش یافته به اندازه خاکورزی معمولی پیچیده و فنی نیست.

شامل استفاده از برش برای خرد کردن علفهای هرز و رشد مجدد پوشش گیاهی در مزرعه است.

دراین روش خاک تا حدودی مختل شده و ساختار خاک کاملاً از هم گسسته نمی شود.

از مالچ برای مقابله با از بین رفتن رطوبت خاک استفاده می شود. مقرون به صرفه است و باعث صرفه جویی در وقت می شود.

همچنین بقایای علف های هرز و مواد مغذی را با خاک مخلوط می کند.

۳٫ خاکورزی صفر یا بدون خاکورزی

در این روش که یک شکل ساده از حداقل خاکورزی است، شامل باز کردن نوار باریکی به طول ۲-۳ سانتیمتر عرض یا ایجاد حفره های کوچک در زمین برای قرار دادن بذر یا قرار دادن گیاهچه است.

هیچ گونه آماده سازی قبل از کاشت وجود ندارد.

علفهای هرز با استفاده از علف کش ها و برش ها بدون ایجاد مزاحمت در زمین از بین می روند.

محصول پس از آن به طور مستقیم و بدون خاک ریزی و شخم خاک، کاشته می شود.

این روش در زمین های شیب دار که فرسایش خاک و آب سنگین است، بسیار مؤثر است.

در این روش ساختار خاک مختل نمی شود و همه میکروارگانیسم های خاک دست نخورده باقی می مانند.

همچنین خاک مستعد فرسایش نیست و هزینه تولید کاهش می یابد.

اما استفاده از مواد شیمیایی در این روش خاکورزی باعث می شود هزینه های تولید به دلیل گران بودن مواد شیمیایی بالا رود.

عوامل بحرانی در طول مراحل آماده سازی زمین جهت کشاورزی

– در دسترس بودن و کیفیت آب آبیاری.

– اقدامات مکانیکی برای اجرا.

– نیازهای شیمیایی برای بهبود خاک قبل از کاشت گیاه.

– ابزار و تجهیزات مورد نیاز برای کشت.

– نیروی انسانی.

– طراحی و نصب آبیاری.

– جدول زمان بندی شده برای مدیریت صحیح زمین.

 

آماده سازی زمین برای کشت خیار

بستر کشت صیفی جات باید دارای خاکی حاصلخیز، لومی، عاری از علف های هرز با شیب مناسب و تهویه مطلوب باشد.

عوارض زمین برای کشت صیفی جات مشکل آفرین است.

بدین منظور تسطیح زمین ضروری است.

با انجام عملیات خاکورزی به منظورآماده سازی زمین برای کشت خیار علاوه بر تسطیح زمین، بقایای گیاهی با خاک مخلوط می شوند و علف های هرز از بین می روند.

خیار یک محصول فصل گرم است که در تابستان بهترین عملکرد را دارد.

خاک های لومی حاصلخیز با زهکشی خوب برای رشد خیار توصیه می شود.

در کشت بهاره خیار، آماده سازی زمین از ماه ها قبل یعنی در فصل زمستان انجام می شود.

شخم اولیه عمیق بوده و باید زمین تا عمق ۶۰ سانتی متر شخم زده شود و کود حیوانی پوسیده شده را با خاک مخلوط کرد.

کودهای NPK (نیتروژن، فسفر، پتاسیم) در صورت نیاز باید به اندازه کافی به زمین اضافه شود.

بذرها و نهال ها باید از خاک نرم، سبک و غنی از مواد لازم برای رشد، برخوردار باشند تا محصول پرباری تولید کنند.

در صورتی که خاک سفت و سنگین باشد باید آن را با اضافه کردن کمپوست و کود پوسیده و یا پیت، اصلاح کرد.

زیرا این نوع خاک ها سریعتر گرم می شوند و گرمای مورد نیاز بذرهای خیار را سریعتر مهیا می کنند.

همچنین گرما را در خود نگه می دارند و دیرتر سرد می شوند.

بعد از آماده سازی اولیه، جوی و پشته هایی با فاصله ۱٫۵ تا ۲ متر از هم ایجاد می شود.

کشت در دو طرف جوی انجام می گیرد.

با این روش آب بصورت نشتی به ریشه گیاه می رسد.

قبل از کشت بذرها یا نهال ها باید زمین آبیاری شود.

با آبیاری زمین خط آب مشخص می شود.

سپس بذرها داخل شیارهایی به عمق ۲ تا ۴ سانتی متر روی خط آب کاشته می شوند.

فاصله هر بذر در طول پشته باید ۵۰ تا ۷۰ سانتی متر باشد.

تمامی موارد ذکر شده در بالا به طور کلی گویای مراحل آماده سازی زمین برای کشت خیار می باشد.

 آماده سازی زمین برای کشت گوجه فرنگی

هنگام کاشت یک باغ گوجه فرنگی، آماده سازی صحیح خاک، کلید رشد گوجه فرنگی های آبدار و با کیفیت است.

با آزمایش خاک میزان مواد مغذی و pH سطح خاک را بررسی کنید تا بتوانید کمپوست و کودهای لازم را برای ایجاد محیط رشد بهینه گیاهان خود اضافه کنید.

پس از اصلاح محتوای مواد مغذی خاک، می توانید بذر یا نهال های گوجه گوجه فرنگی با رعایت نکات لازم درون خاک قرار داد.

برای کشت گوجه فرنگی مکانی را انتخاب کنید که حداقل ۶ ساعت آفتاب مستقیم دریافت کند.

به دنبال مناطقی باشید که دارای زهکشی مناسب باشد و هر بار که باران می بارد سیلاب ایجاد نشود.

از آنجا که گیاهان گوجه فرنگی فیدرهای ریشه ای عمیق دارند و در خاک های بسیار آلی شکوفا می شوند، زمین باید با مواد مغذی به خوبی آماده شود تا آنها را در طول فصل رشد حفظ کند و رشد و توسعه میوه را بهینه کند.

بعد از اعمال عملیات خاکورزی زمین کشاورزی، باید به حد کافی کود حیوانی پوسیده به خاک اضافه کرد.

همچنین با کودهای شیمیایی نیترات دوسود، سولفات دوپتاس و سوپرفسفات خاک را تغذیه کنید.

سخن آخربرای بدست آوردن عملکرد مناسب، آماده سازی مناسب بستر ضروری می باشد.

در اثر انجام عملیات خاکورزی و شخم، خاک نرم می شود.

آب، هوا و حرارت بیشتر می توانند در خاک نفوذ کنند.

در نتیجه موجودات ذره بینی موجود در خاک فعال تر شده و مواد آلی (طبیعی) خاک را تجزیه می کنند و آن را در دسترس گیاه قرار می دهند.

در نهایت راندمان و کیفیت محصول افزایش می یابد.

آماده سازی زمین برای کشت خیار _ آماده سازی زمین برای کشت گوجه فرنگی _ مراحل آماده سازی زمین جهت کشاورزی

 

کلمات کلیدی :آماده سازی زمین برای کشت خیار _ آماده سازی زمین برای کشت گوجه فرنگی _ مراحل آماده سازی زمین جهت کشاورزی

دیدگاه‌ها 0